Desta Galaxia

Galicia no labirinto da nova poliìtica Página 1

DESTA GALAXIA. Non podo imaxinar para un ‘galego de cidadanía’ unha maior honra na súa vida que formar parte do universo da Editorial Galaxia. Grazas por abrirme a porta e en especial a Francisco Castro por ser o mellor anfitrión.
No libro “Galicia no labirinto da nova política” achego ao lector unha cartografía definida de como foi o transito de actores colectivos e individuais de Galicia desde a vella á nova política, unha análise de aqueles aspectos novidosos e tamén daqueles reactivos que se converteron en rémoras para a súa consolidación, e, coma non podía ser doutro xeito, unha valoración crítica do momento actual e das trampas nas que no futuro, cada día máis incerto, se están a enredar os movementos do cambio.
Desde a semana próxima poderedes atopalo nas librarías, e en setembro faremos xira para partillar coas amigas e amigos debate, ilusións e desilusións dun tempo que afortunadamente tocounos vivir.

En boas mans

“É no concreto onde se atopa a xente e o amor, o abstracto é campo aboado para o cinismo e a demagoxia”

EN BOAS MANS. Hai días nos  que as decisión que tes que tomar de urxencia coinciden con outras xa reflexionadas. Unhas e outras obrigante a optar entre caer no nihilismo ou por reconfortarte na colaboración para a mellora da vida dos que te rodea.

Poucos días despois das eleccións municipais escribín un desafogo: “a marea que nunca existiu” [1] . Desde aquela, hai dous anos, moito teñen mudado as cousas. Dúas eleccións xerais e unha autonómicas, así como algunha sondaxe propia e estraña, coinciden en anotar o crecemento electoral de Marea Pontevedra.

Pero o máis importante non é iso, que aínda que parece unha tendencia asentada pode ser reversible. O que non parece reversible é a capacidade das xentes da Marea Pontevedra de sobrepoñerse as circunstancias máis adversas, xente brava e honesta disposta a manter o rumbo da crítica necesaria do corazón pero á vez da alternativa propositiva da cabeza. Xente que cre na verdadeira irmandade das comúns e non na falsa dicotomía dos intereses das tribos.

Durante estes tres anos que tiven a sorte de coordinar este grupo non parei de sorprenderme da súa xenerosidade. Soamente así se explica que semana tras semana, durante 36 meses un núcleo estable de máis de 20 persoas se xunte no debate democrático primeiro e na acción de rúa despois.

Hoxe toca deixar que sexa outra persoa quen coordine ao grupo. Ninguén se nos ocorre mellor que a nosa Peque para tal obxectivo. O seu reto é enorme pero de seguro que a tripulación desta embarcación arriba a bo porto.

O relevo foi natural, todas nos recoñecemos en Peque. Ela  non é nin da terceira nin da cuarta internacional a pesar de ser unha construtora dun mundo en común. Ela non é do nacionalismo ideolóxico nin do galeguismo morno a pesar de pertencer á estirpe dos conforman a  santa compaña da nación (que anunciaba o Alba de Gloria). Ela é o espírito da nova política, sen adxetivizacións. O que Marea Pontevedra quere ser.

Por iso onte todas, sen excepcións, a votamos para que asuma o timón, sabendo que vai ser mellor timonel que o anterior.

Eu sigo confiando nesta xente e ao pasar a testemuña o fago consciente de que é necesario. Que o mellor esta por vir e que quedamos nas mellores mans.

[1] http://www.xoanhermida.eu/index.php?option=com_content&view=article&id=158:a-marea-que-nunca-existiu&catid=9:uncategorised&Itemid=464

A MAREA, a física e a química

811833250 150657

A finais dos noventa decidín deixar a militancia política e ‘refuxiarme’ nos movementos sociais. Eran tempos de confusión nas ideas e de cainismo na práctica política da esquerda.

No 2009, a crise global e local e o éxito das primeiras experiencias abertas polo altermundismo, abriu unha vía de oportunidade que algúns decidimos explorar.

Despois veu o 15M [de 2011] que confirmou que esa vía de oportunidade era real, tanxible para moita xente, que o modelo político amosaba claros signos de esgotamento e que se iniciaba, de xeito simbólico, a apertura dun novo tempo sen dúbida constituinte.

0 15M propúxonos un empoderamento masivo, unha repolitización da vida. Nunca poderemos agradecerlle ao 15M todo o feito por nós, cambiou a idea colectiva que tiñamos de nós mesmos e fíxonos mellores a todas e a todos: a moitos incorporándoos ao movemento de cambio pola xustiza global, a outros recordándonos os motivos polos que nos tiñamos incorporado hai anos, e a uns cuantos lembrándolles que a indiferenza non nos fai neutrais senón que nos converte nuns cínicos.

Ler máis...

Lana de Islandia

Lana sistema

http://pontevedraviva.com/opinion/614/lana-islandia-xoan-hermida-opinion/

O sábado tocaba mobilizarse contra o maltrato animal en Pontevedra. Indo cara a manifestación golpeounos a nova da morte de Lana Rocha. Morte coma ningunha inxusta e prematura.

Fáiseme moi difícil pensar nunha mobilización social dos últimos anos na cidade onde non estivera Lana, e aínda que sabiamos do seu fráxil estado de saúde, sempre animaba pensar que así seria unha vez máis para transmitirnos o seu optimismo e as súas gañas por cambialo todo.

Coñecín a Lana cando estaba en Amarante preocupada polo comercio xusto e pola inxusta desigualdade Norte e Sur. Non hai unha causa xusta na que non se implicara: Amarante, Agareso, BenComún, … pero sen dubida non é posible imaxinar a posta en marcha do 15M de Pontevedra sen o empuxe e o animo de Lana. Algúns coma min nunca houberamos compartido tempo e ideas co 15M sen que Lana houbera actuado de amable anfitrioa.

Ler máis...

In memorian

Con Pazos e Geluco 97

Morreu Geluco!

Con el vaise un dos últimos resistentes que nunca mirará a terra prometida.

Coñecín a Geluco hai 20 anos, na mesma época que coñecín a Camilo, cando me colei pola porta lateral da coalición UG-EU, un dos seus grandes acertos.

A pesar do fracaso da coalición UG-EU representou a primeira experiencia de transversalidade da esquerda nacional na convivencia entre a esquerda nacionalista e a esquerda estatalista.

Despois con restos do naufraxio estivemos intentando abrir un espazo político e electoral a EU-EG onde confluímos aqueles persoas que non estabamos dispostas a apostar a cabalo gañador.

Houbo uns anos, aqueles do grupo parlamentar de EdG/Os Verdes, nos que con Xosé Manuel Pazos, pasabamos xuntos horas e horas, desde a maña ata a noite, de traballo pero tamén de intelixente conversación nun espazo sempre cheo de fume do tabaco.

Ler máis...

Información adicional

Consola de depuración Joomla!

Sesión

Información do perfil

Uso de memoria

Consultas da base de datos